Onze verlammende angst voor de waarheid

Dit is een tekst over leugenaars, lafaards, fascisten en haatverkopers.

Mensen blijven me vragen hoe ik over de EDL denk, de Englisch Defence Leaque en omdat de media mij blijven vertellen dat zij ”rechtse extremisten” zijn, heb ik hun website aandachtig gelezen op zoek naar racisme en fascisme. Maar ik ben een beetje verbaasd omdat alles wat ik kon vinden was een gezond respect voor mensenrechten, democratie en de rechtstaat. Niet één vleugje racisme of fascisme en niet één hint van uiterst rechtse politiek van welke aard dan ook.
Heb ik iets gemist?

Ik realiseer me nu in wat voor mijnenveld ik ben gestapt, omdat iedereen die de EDL niet als extreemrechts, racistisch en fascistisch kenmerkt, ook wordt afgeschreven als extreemrechts, racistisch en fascistisch. Maar als ik mijn persoonlijke reputatie belangrijker vind dan was ik al lang geleden gestopt met video’s maken. Het kan me niet schelen wat anderen van me denken. Hoe ik over mezelf denk is belangrijk en ook de waarheid is belangrijk. En de waarheid is naar mijn oordeel dat de EDL niet het probleem is.

Zij zijn slechts een symptoom van een groter probleem wat niemand wil aanpakken omdat we allemaal bang voor de waarheid zijn. Daar is een woord voor; Veritofobie. Zie, we hebben uiteindelijk wél een fobie.
Wanneer werden we allemaal bang voor de waarheid? Toen we ons realiseerden dat de waarheid beledigend voor de islam is, en wanneer de islam beledigd wordt, is het geweld nooit ver weg.
Dit is waarom we onze rechten en vrijheden hebben beperkt, zodat we onze gedachten niet meer kunnen laten spreken zonder de angst gearresteerd te worden. We hebben ons aangepast om tegemoet te komen aan een agressieve racistische religie dat alles veracht waar wij voor staan. Niet dat onze waarden nog veel waard zijn, want die hebben we omgekeerd. Wat goed is, is verkeerd en wat fout is, is juist.
En dat is een aandoening van mensen die nergens meer in geloven, omdat deze mensen er geen reden voor hebben en nooit hebben geleerd om de waarden in hun leven te verdedigen.

Niemand suggereert dat de EDL geen rotte appels heeft, maar ik kan me niet aan de gedachten onttrekken dat als deze beweging uit universiteitsstudenten bestond, de media deze beweging heel anders zou beoordelen. Maar omdat het voornamelijk mannen uit de arbeidersklasse zijn, wil de media hen wanhopig afschilderen als fascistisch en racistisch want als de arbeidersklasse een politieke mening heeft dan moet het wel een onmenselijke en gewelddadige mening zijn want dat is wie zij zijn; allemaal voetbalvandalen in hart en nieren.

Hun demonstraties zijn altijd vreedzaam, omdat de arbeidersklasse niet dom is en zij weten wat er zou kunnen gebeuren als ze niet vreedzame waren. En hoe moeten zij anders hun stem laten horen. Misschien een kolom schrijven in The Guardian? Rustige straatprotesten is alles wat ze hebben.

Onlangs werden er twee prominente Amerikaanse islamcritici geweigerd Engeland te bezoeken. Dat zij de waarheid over de islam wilden vertellen is niet van betekenis, maar was wel precies de reden waarom zij verboden werden. Robert Spencer is een islamitische geleerde en kent de Koran beter dan de meeste moslims en imams, zoals onlangs bleek in een radio-interview, toen een imam hem enorm beschuldigde voor het hebben van het voordeel dat islam zijn specialisme is. Hij en Pamela Geller werden uit Engeland verbannen omdat zij de waarheid vertellen en omdat de waarheid een bedreiging voor de islam is. Daarom is de waarheid, volgens de Britse regering ”niet bevordelijk voor het algemeen belang”, wat een laffe manier is om te zeggen dat moslims gewelddadig zouden kunnen worden.

In het kort; Omdat de islam bang is voor de waarheid, zouden we er allemaal bang voor moeten zijn. Bang om erover te spreken en zelfs bang om ernaar te luisteren. Met dank aan de islam is de waarheid onze vijand geworden en toekomstige generaties zullen met hun vrijheid een zware prijs gaan betalen, want als de waarheid je vijand is, dan weet je, en de wereld weet dat ook, dan ga je het verliezen. Het is gewoon een kwestie van wanneer.