Islamitisch tribalisme

Elke rituele moord is een symbolische daad. Moord in de vorm van terrorisme, moord op de moeder, de zuster of moord op je kinderen zijn specifieke daden van zelfvernietiging en zijn ritueel verplicht in de context van de islamitische stammencode. Deze code schrijft gewelddadige rituele praktijken voor, die op basis van culturele tradities en taboes worden gesanctioneerd. Expliciete wraakneming door verminking met inbegrip van verbranding, steniging, misvorming, in stukken snijden, onthoofding, het verwijderen van de ogen, afsnijden van tongen, neuzen, oren en andere gruweldaden zijn uitingen die kenmerkend zijn voor het waargenomen delict.

De islamitische code

De traditionele islamitische tribale erecode is uitgegroeid tot de sharia-wet met daarin ingesloten oeroude vormen van bloedrelaties, erecodes en wraak.

Stamloyaliteit is de basis van de code, het legt sociale en fysieke grenzen vast en geeft het meest significante, een identiteit aan de stam. Volksstammen worden gekenmerkt door bloedverwantschap, gemeenschappelijke afkomst, onwankelbare loyaliteit, solidariteit, conformiteit en het meest significante een wij versus zij filosofie. “Een tribale samenleving is een gesloten orde. Degenen binnen de stam worden geacht bloedverwanten te zijn, als een familie, op grond waarvan ze moeten worden beschermd en beveiligd. Daarbuiten zijn de vreemden, en worden ervan verdacht vijanden te zijn.

Vrijheid van keuze en individualiteit worden ontmoedigd en elk intiem aspect van het leven wordt bepaald door de stamcode; met wie je gaat trouwen, waar je gaat wonen, je religie, opleiding, wat je gaat eten en zelfs de kleding die je draagt.

Deze en andere gewoonte, ritueel, traditie en taboe worden gedicteerd door de stamcode. Hoewel islamisten in vele landen wonen, moderne wapens gebruiken en in een wereldwijde technologische wereld leven, zijn ze fundamenteel tribaal. Islamisten leven volgens een erecode en zijn bereid te sterven en te doden om hun manier van leven te behouden. Ze bezetten een territorium, verdedigen heilig land en worden geleid door de wet van de jungle waarin elke lid, de stam onvoorwaardelijk ondersteunt. Als een persoon wordt beledigd, raakt het de hele stam; als één persoon wordt gerespecteerd, wordt het hele gezin gerespecteerd; vernedering en eer worden door iedereen gevoeld. Tribalisme staat lijnrecht tegenover de westerse rationele samenleving die individualisme en keuzevrijheid hoog in het vaandel heeft.

Zuiverheid symboliseert de moraliteit van de code; het functioneert om inheemse tradities en taboes in te voeren en te handhaven en worden gekenmerkt door geloof, rechtvaardigheid, eer en reinheid. Rituelen van zuiverheid worden gevonden in alle bekende culturen en brengen een idee met zich mee, dat de innerlijke essentie van de mens rein of onrein kan zijn.

Rituelen van zuiverheid omvatten ook heilige gebouwen of grond dat ontheiligt kan worden en vervolgens als verontreinigt kan worden aangeduid. Het hart van de islamitische erecode is de strikte naleving van zuiveringsrituelen die alles omvatten, van voedingsvoorschriften tot seksuele verboden. Onzuiverheid betekent bederf van de ziel of een ontheiliging van het land door externe krachten. Islamisten streven ernaar in een vermeende staat van zuiverheid te verkeren, als zijnde een goede morele status. Dit wordt bereikt door het volgen van tradities en verplichte rituelen zoals de dagelijkse wassing (rituele wassing), gebed, het vermijden van dingen en mensen die als onrein [ongelovigen] worden aangeduid (najis) en het trouw naleven van alle aspecten van de islamitische code. 

Wraak is een zuiveringsritueel.

Wraak symboliseert de rechtvaardigheid van de islamitische code, het functioneert om de eer, de zuiverheid en het territorium te herstellen en te beschermen. Het meest significante, wraak rechtvaardigt geweld en reguleert de sociale orde. Wraak wordt gekenmerkt door vergelding, bloedvergieten en opoffering. Wanneer land is bezoedeld door bezetting of mensen van de stam zijn gedood, dan moeten jihadistische strijders hun dood wreken. Dit is de oorsprong van bloedwraak. Bloedwraak is de plicht om te doden als vergelding voor de dood van een lid van zijn familie of stam. In een tribale islamitische samenleving is geweld een mechanisme van sociale controle … Als een leven verloren gaat, is de stam kleiner en moet er een exacte vergelding volgen. Het is niet alleen primitieve barbaarsheid, maar ook, bij gebrek aan een politiemacht, een code van beheersing waarbij wordt beseft dat moord gevolgd wordt door bloedwraak.

Om deze reden maken islamisten geen onderscheid burgers van vijandige doelen of individuen behorende tot de stam. Daarmee handhaven islamisten de pre-islamitische stamtraditie van bloedwraak. Volgens de erecode zijn daden als moord op een vijanden, martelaarschap in zelfmoordaanslagen en eerwraak op familieleden niet alleen gerechtvaardigd maar ook vereist, omdat bloedvergieten de enige manier is waarop de eer kan worden hersteld. Wraak is een zuiveringsritueel dat de schaamte wegneemt van het onderdrukt worden door vijandelijke troepen of een schandvlek veroorzaakt door een familielid. Voor islamitische ware gelovigen bloed verwijdert de schaamte, moord verwijdert de schande en geweld verwijdert de vernedering, zodat gerechtigheid zegeviert, zuiverheid hersteld en het gezicht gered.

Post navigation