Jinns en vallende sterren

Arabische Djinn is een kleine demon en ongeveer 5.000 jaar voorafgaand aan het geraaskal van Mohammed ‘geschapen’ door de pre-islamitische Arabische maancult.
Net als de bedoeïenen uit zijn omgeving, geloofde Mohammed in duistere wezens en geesten. Deze mythische wezens stonden bekend als djinns. Mohammed sprak uitvoerig over djinns [of meervoud Djeenaan] . Hij vertelde zijn volgelingen dat djinns van vuur waren gemaakt.
En zitten tijdens je leven op je schouder, als ook tijdens je hemelvaart om gesprekken van de ‘verheven vergadering’ (mala-e a’la) af te luisteren. Deze ‘verheven vergadering’ ofwel de vergadering van goden was een term die al eerder door de Sumeriërs werd gebruikt om te verwijzen naar een hereniging van goden uit het Sumerische godenrijk, onder voorzitterschap van Anu en Enlil.

Mohammed verwarde meteorieten/meteoren met sterren als versierde lampen aan de hemel [koran 67:5], die als raketten, door engelen naar djinns werden gegooid om hen het afluisteren van de verheven vergadering te beletten.

”En (de jinn die naar de koran had geluisterd, zei): we hadden de hemel benaderd maar ontmoette sterke bewakers en meteoren. En we zaten daar op hoge plaatsen om te luisteren. Maar hij die luisterde, kon een vlam verwachten.” Koran 72: 8-9

Hij herhaalde opnieuw dit idiote idee.

“We hebben inderdaad de laagste hemel versierd met sterren, (Als schoonheid) en als hoedster tegen alle opstandige boze geesten, [Dus] mogen ze niet de verheven vergadering afluisteren, maar moeten van alle kanten worden verdreven. Mochten zij iets gehoord hebben dan worden zij achtervolgt door een vlammend vuur.’ Koran 37: 6/10

En een volgend bizar idee over raketten aan de hemel.

“En we hebben de laagste hemel versierd met lampen die dienen als raketten om de satans weg te jagen. Voor hen is een laaiend vuur voorbereid.’ Koran 67- 5

Het universum dat Mohammed voor ogen had, behoort tot het rijk der fabelen. Ook de aarde was voor hem plat. De zon zou uit de zee oprijzen en in een modderige poel ondergaan. Het moge duidelijk zijn dat de feiten anders liggen – de zon is 109 maal groter is dan de aarde, dus die zon in een modderige poel kun je vergeten. Afstand zon – aarde is 149.600.000 km. En de oppervlakte van de zon is zo’n 5500 graden.

In het Arabisch betekent het woord ‘ sama ‘ zowel hemel als lucht. Mohammed maakte Mohammed, net als zijn tijdgenoten, geen onderscheid tussen deze twee. Hij zei dat de hemel uit zeven lagen bestaat en plaatste de sterren in de onderste laag, zelfs nog lager dan de maan. Sterren zijn duizenden lichtjaren van ons verwijderd. De maan staat veel dichterbij.

Kan een verstandig persoon hedendaags deze onzin aanvaarden? Wat de mensen in oude tijden met ‘lampen als raketten’ bedoelde, zijn meteorieten – het zijn kleine rood gloeiende rotsblokken als zij de atmosfeer van de aarde binnenkomen.

Los van het feit dat het idee over djinns belachelijk is, kunnen djinns naar hemel meereizen om goden af te luisteren. Maar welke goden? Als er God één is, wat is deze “verheven vergadering” waar hij het over had? Hoe absurd het ook mag zijn, de moslims van vandaag geloven nog steeds in de djinns. Als het in de koran staat geschreven, dan moet het wel waar zijn.

De volgende ahadith bevestigt het bovenstaande verhaal.

Overgeleverd door ‘Aisha: Ik hoorde de apostel zeggen: “De engelen dalen af, door de wolken en praatte over kwesties die in de hemel waren verordend. De duivels luisteren heimelijk mee om het vervolgens aan de waarzeggers door te vertellen. De waarzeggers voegen er 100 leugens aan toe. “ [ Sahih Bukhari Volume 4, Book 54, Number 432 ]

Overgeleverd door ‘Aisha: Sommige mensen vroegen de profeet naar de waarzeggers. Hij zei: “Ze zijn niets.” En zij zeiden: “Maar Apostel! Sommige van hun voorspellingen komen uit. “De profeet zei:” Dat woord wat toevallig waarheid is, is wat een Jinn heeft afgeluisterd. Hij giet het in de oren van een waarzegger met het geluid van een kakelende kip. De waarzeggers vermengen zich dan met dat woord, met honderd leugens als gevolg. “ [ Sahih Bukhari Volume 9, Book 93, Number 650 ]

alisina.org