Mohammed als God

Gesticht door en voor hemzelf.

door Ibn Sufi al Kitab

Het mohammedanisme is natuurlijk een cult [naar Engelse betekenis] en opgericht door Mohammed, verbreid met bloedvergieten door Mohammed en ten voordele van Mohammed.
Cultleiders streven naar controle. Zij prefereren volgelingen die hun honger voor geld, bloed, seks en macht willen bevredigen.
Een cult is nooit neutraal naar de ‘ander’. Een cult strijdt voortdurend tegen degenen die niet geloven in de ‘profetie’ van de cult. Vandaar jihad, plunderen, verkrachten en vermoorden in naam van Mohammed.
Als u de Koran aandachtig leest dan zal u beseffen dat Mohammed groter is dan Allah, of op zijn minst samengevoegd tot een idee van wat een God zou kunnen zijn.
De ‘profeet’ van 610 na Chr. mompelde wartaal. De ‘profeet’ van 630 sprak als een soort van ‘God’ met een mix van gestolen teksten uit het jodendom en het ka’aba heiligdom. Wees getuige van dit gebed;

Onderwerping aan Mohammed is de garantie voor vergiffenis van Allah. Het is de enige manier om het goddelijke licht te zien. Ware liefde voor Mohammed is de eerste voorwaarde van de ware islam. Bij twijfel is niets voltooid of aanvaardbaar voor Allah.

Naar mijn mening heeft Mohammed er bewust voor gekozen om 2 Joodse profeten proberen te imiteren om zijn “legitimiteit” te versterken. De eerste was de spirituele leider Mozes. De tweede was de concretisering en de openbaring van God zelf in het lichaam van Christus, een mens die goddelijk was, die leed zoals wij allemaal in ons bestaan doen maar die zonder erfzonde was en nooit in zijn leven gezondigd heeft. Christus was goddelijk en brandschoon. Dit is het belangrijkste feit in zijn liturgie en leven. Hij leidde een bestaan wat St. Francis Assisi en anderen probeerden te imiteren – het perfecte leven in dienst voor de zaligheid van anderen. In dit verband schuwde Christus wereldse winsten en genoegens.
Er is geen bewijs dat Christus het volgende deed; het hebben van seks, het bezitten van seksslaven, het hebben van 4 echtgenoten, het verhandelen van slaven, het leiden van oorlogen, tegenstanders vermoorden, rijk worden door plunderingen, het haten van joden en heidenen of hoofden van zijn vijanden afsnijden. Jezus leed niet aan epilepsie of aan geestelijke illusies, noch ontving hij handige en ziekelijke openbaringen die gerelateerd waren aan seks, geld, macht en theologische overheersing.
Islam was en is een schijnvertoning alsook volksverlakkerij en veel Mekkanen, heidenen, Joden en christenen in het Arabië van de 7e eeuw wisten dat. Mohammad was niet méér een profeet dan al die honderden of duizenden bandieten, charlatans en kwakzalvers die het nabije Oosten van circa 610 na Chr. bevolkten. Hij was misschien sluw in het samenvoegen van heidense symbolen tot één God of Allah en daar volledige gehoorzaamheid voor te eisen. Maar dat maakt de islam geen religie en Mohammed geen profeet.
Voordat het culturele marxisme en de postmoderne theologie standaard als filosofieën werden aanvaard, werd Mohammed belachelijk gemaakt door Arabieren, Berbers en Perzen die het mohammedanisme en het leven van haar stichter hadden geanalyseerd.
Perzië werd in de 7e eeuw door de Arabieren veroverd en het duurde ongeveer 300 jaar vooraleer de bevolking volledig in een islamitische samenleving werd getransformeerd. Tijdens die periode waren er natuurlijk veel Perzen die konden filosoferen en geletterd waren en die de islam en de Koran beschimpten en belachelijk maakten.
Het mohammedanisme werd gewoon gezien als Arabisch imperialisme en totalitarisme, een soort geestesziekte of gekheid.

Een voorbeeld van vrijzinnigheid is de uit Perzië afkomstige Muhammad Ibn Zakariya al-Razi (865-925). Hij studeerde wiskunde, astronomie, filosofie en literatuur. Zijn algemene filosofische houding was dat geen enkele autoriteit boven de vrijheid van meningsuiting mocht staan. Hij was een ware humanist en had een grenzeloos geloof in de menselijke rede. Al-Razi stelt;

”Op welke grond acht u het noodzakelijk dat God bepaalde personen moet uitkiezen, die hij als gidsen boven het volk plaatst en waar de mensen afhankelijk van moeten zijn? Als aan de mensen van deze religie wordt gevraagd naar het bewijs van hun godsdienst, dan laaien de emoties op, wordt men boos en vloeit er bloed. Ze verbieden rationele overpeinzingen en streven naar het doden van hun tegenstanders.”

Hoe kan een cult zoals het mohammedanisme religieus zijn als moslims archeologie, onderzoek, studie of kritische vragen over hun cult niet wordt toegestaan? Als het mohammedanisme ‘echt’ is waarom dan bezwaar tegen een kritische analyse? Als Mohammed een ware ‘profeet’ is, waarom dan de rellen en bloedvergieten als je toch al claimt te beschikken over de feiten, de bewijzen en de echte geschiedenis.
Als het mohammedanisme ‘het woord van god’ weerspiegeld in het leven van Mohammed, waarom dan de absolute desinteresse in vrije rationele gesprekken en wetenschappelijk onderzoek? Het antwoord is duidelijk. Als de islam rechtskundig wordt geanalyseerd, onthult het zichzelf als een uit de brons – en ijzertijd geïnspireerde cult van goddeloos fanatisme, overheersingsdrang, geweld en plunderen.

western-civilisation