Slavenmentaliteit

De psychologische aspecten van een moslim slavenmentaliteit.

door Sujit Das.

“Geketende mensen vergeten zichzelf. Verlos hen van hun ketenen en zij zullen huilen voor hun verloren veiligheid.”-John Passmore

“Degenen die niet willen redeneren zijn fanaten, degenen die niet kunnen redeneren zijn dwazen, en degenen die niet durven te redeneren zijn slaven.”-George Gordon Byron

mindcontrol nn

Moslims hebben een ander soort relatie met hun god. Zij zijn de slaven van Allah.
De activiteiten van een slaaf is niet spontaan. Zij gedragen zich in opdracht van een ander met gevolg het verlies van zichzelf.
Dit is ongebruikelijk in andere religies die geen slaven willen; deze godsdiensten willen dat mens sterk en vrij is.

De islam is geen eerbiedwaardige religie; het is een inslechte cult [cult naar Engelse betekenis] die een blinde slavenmentaliteit van de moslims eist.

Een algemene islamitische naam is Abdullah, dat letterlijk “dienaar van Allah” of “slaaf van Allah” betekent.
Allah maakt duidelijk dat mensen slaven zijn die geen vrijheid hebben, dus enkel opvolgen wat de meester beveelt.

Hoewel de seculiere overheid miljarden besteedt ter bescherming van hun burgers, zien zij dit punt vaak over het hoofd.
Wat ze niet beseffen is dat het voor een moslim onmogelijk is om in een niet-islamitische samenlevingen te wonen zonder de plicht deze samenleving, met geweld of bedrog, te helpen omvormen naar een islamitische maatschappij.
Iedereen die ook maar een beetje vertrouwen in Mohammed en zijn Koran heeft, vult zijn geest met onrechtvaardige haat en paranoia.

Er is een hoeveelheid bewijsmateriaal in de Koran dat Mohammed zich op verschillende manieren tot het niveau van God verheft. Daarbij is het loven van Mohammed een integraal onderdeel van de dagelijkse gebeden van moslims – ”La ilaha illa Allah wa-Mohammed rasul Allah”. Dit heet Shahada (Islamitische verklaring van geloof). Het betekent; “Er is geen god dan Allah en Mohammed is de boodschapper van God.” Een moslim spreekt die woorden meerdere malen per dag uit.

Mohammed koppelde zichzelf op een zodanige wijze met Allah dat zij vrijwel onlosmakelijk met elkaar verbonden werden. Door recitatie van deze geloofsbelijdenis, bevestigen moslims hun onderwerping aan Mohammed.

Een dichter was er duidelijk over; ”De slaven van Mohammed krijgen gegarandeerd vergiffenis van Allah. Het is hun enige weg naar het goddelijke licht. Ware liefde voor Mohammed is de eerste voorwaarde van de ware islam.
En als er enige twijfel is, is er voor Allah niets voltooid of aanvaardbaar.

Dus is Mohammed rechtstreeks verantwoordelijk voor het hedendaagse islamitisch terrorisme.
Een logisch denkend persoon vraagt zich af hoe een mens als Mohammed, verstoken van menselijkheid, eer en zelfrespect met zijn demonische God een verbazingwekkende invloed op moslims heeft.
Elke vorm van slavernij is weerzinwekkend. Echter, het grootste succes dat een moslim in zijn leven kan bereiken is slaafs gehoorzamen aan de instructies van Allah en Mohammed.
Hoe verklaren we dit?
Als u wilt zoeken naar een antwoord, laten we dan eens kijken naar de Marx’s theorie van vervreemding. Marx was een ware humanist en niets interesseerde hem meer dan de mens zelf. Vervreemding van de mens betekent vervreemding van de aspecten van de menselijke natuur. Een vervreemd mens ervaart zichzelf niet als een persoon die het leven onder controle heeft, maar dat het leven én hijzelf, vreemd voor hem blijven. Wat hen vervreemd zijn objecten, ook al kunnen deze objecten zijn eigen creatie zijn. Wanneer deze mens buigt voor een denkbeeldige macht, transformeert hij zichzelf vaak in een ‘levenloos object’. Hij draagt zijn individualiteit, zijn eigenheid over naar deze denkbeeldige macht, en in plaats van zichzelf te ervaren als een persoon die kan scheppen, staat hij enkel nog met zichzelf in contact via aanbidding of slavernij aan deze vermeende God.

De islam is een dictatoriale religie. In deze religie worden mensen gecontroleerd door een verbeelde hogere macht, dat zegt gezag over de mensheid te hebben en dwingt moslims ernaar te gehoorzamen. Het dwingt de moslim deze denkbeeldige hogere macht te eren, te respecteren en te verheerlijken. Toon je gebrek aan eerbied en gehoorzaamheid, dan ben je een zondaar. Hoe meer men deze denkbeeldige Allah als volmaakt ziet, hoe meer onvolmaakt de mens wordt. De Koran zegt,

Koran 1.2 “Alle lof aan Allah en de Heer der werelden.”

Hij is Allah, naast Wie er geen andere God mag bestaan. Hij is de Koning, de Heilige, de Brenger van vrede, de Schenker van veiligheid, de Beschermer, de Machtige, de Krachtige, de Bezitter van verhevenheid.

Koran 59.23 Verheven is Allah boven hetgeen zij met Hem identificeren.”

Koran 2.267 “… Allah is de volmaakte en verdient alle lof.”

Koran 48.9 “zodat gij in Allah en Zijn boodschapper zou geloven, hem steunen en eren en Hem ‘s morgens en ‘s avonds zou verheerlijken.”

Wanneer een moslim zichzelf projecteert aan Allah, verarmt hij zichzelf. Allah heeft nu alle liefde, alle wijsheid en alle rechten en de moslim wordt niets en wordt beroofd van deze waardigheden; Hij is nu leeg, arm en volledig machteloos. Hoe meer hij zich overgeeft aan Allah, hoe armer hij wordt en hoe afhankelijker van Allah. De man is uiteindelijk van zichzelf vervreemd. Zijn enige toegang tot zichzelf is door middel van Allah. Na zijn eigenheid verloren te hebben is hij volledig gericht op Allah’s genade.
Dit mechanisme van projectie is dezelfde die waargenomen wordt in interpersoonlijke relaties met een masochistische en onderdanig persoon die onder de indruk is van de ander, en zich overgeeft aan deze andere persoon.
Wanneer een moslim zijn eigen waardevolle individualiteit aan Allah projecteert, is hij menselijk geruïneerd — hij is een vreemde voor zichzelf geworden. De vervreemding tot zijn eigen persoonlijkheid maakt de moslim slaafs afhankelijk van Allah en langzaam wordt hij een man zonder zelfvertrouwen. Dat is de reden waarom voor een moslim vaak ”insha’Allah” zegt. En betekent; Als Allah het wil
[– fatalisme].
De moslim mentaliteit is in hoge mate fatalistisch en heeft alles te maken met de vermeende Allah; ”Ik zie je morgen als Allah het wil – Wij gaan op vakantie wanneer Allah het wil – Als het goed gaat is het de wil van Allah – Als het slecht gaat is het de wil van Allah – Als dit niet gebeurt is het de wil van Allah.”
Dit perspectief ontslaat het individu van elke verantwoordelijkheid en staat in schril contrast met de individuele verantwoordelijkheid voor het leven in het Westen.

Een citaat van Dostojevski heeft een buitengewone parallel;

“Uiteindelijk zullen ze hun vrijheid bij ons neerleggen en zeggen, laat ons slaven zijn maar geef ons eten.”

Een citaat van Karl Marx;

“Religie is een spontane activiteit van de menselijke verbeelding, dat op hen inwerkt als een vreemde, goddelijke of duivelse activiteit.”

De moslim die zich overgeeft aan Allah raakt vervreemd van zijn eigen individuele levenskrachten, vervreemd zich van de rijkdom van zijn eigen mogelijkheden en kan enkel in contact met zichzelf komen op een indirecte manier via onderwerping aan een kil leven in naam van Allah. Van alles beroofd, is Mohammed zijn enige hoop. Alleen door middel van Mohammed kan een moslim Allah smeken iets van zijn menselijkheid terug te geven en hierdoor is hij klaar om de rest van zijn leven voor de islam behouden te blijven. Dit is één van de belangrijkste redenen waarom er nauwelijks menselijkheid in de islam is.

Koran 9.111 ”Zeker, Allah heeft van de gelovigen hun identiteit en hun eigendom gekocht…”

De waan van hulpeloosheid overvalt hem. De moslim voelt zichzelf als een zondaar.

Hoe meer hij Allah prijst, hoe leger hij wordt,
hoe leger hij wordt, hoe zondiger hij zich voelt.
Hoe zondiger hij zich voelt, hoe meer hij Allah prijst,
hoe minder hij in staat is om zichzelf te herwinnen.
Hoe minder hij in staat is om zichzelf terug te krijgen,
hoe meer hij binnen de kwade greep van Mohammed komt.

Terreur binnen een relatie is altijd gebaseerd op machtsmisbruik. De slaaf wordt geterroriseerd door de meester. De slaaf heeft geen vrije keuze. Slavernij heeft geen respect nodig, maar angst. Maar in andere religies is de weergave anders.

In het hindoeïstische geloof is het hele universum één werkelijkheid. Er is geen onderscheid of dualiteit tussen God (Paramatma) en de ziel. God en de ziel zijn één en dezelfde. Men mag volgens het hindoeïsme andere mensen geen pijn doen. Hou van iedereen zoals van jezelf omdat het hele universum één is.

In het Talmoedische Jodendom is God de Schepper, de wetgever en de beschermer. Daarom wordt hij “Vader” genoemd.

In het christendom wordt God ook ”Vader” genoemd, maar niet alleen om dezelfde redenen, ook vanwege het mysterie van de vader-zoon verband, geopenbaard door Jezus Christus. Dit is de openbaring waarin het vaderschap inherent is aan Gods aard.
Maar Mohammeds islam komt niet in de buurt van deze grote theologische begrippen. Mohammeds interactie met Allah was mechanisch. Er was absoluut geen gevoel van goddelijke eenheid. Moslims beweren vaak dat de christenen en moslims tot dezelfde God bidden, maar dit niet waar is. Terwijl het christendom gebaseerd is op liefde, broederschap en vergeving, is de islam gebaseerd op haat, lust en wraak.
Kortom; wat een moslim niet kan begrijpen is dat hun eigen spirituele krachten door hun eigen profeet werden beroofd en vervolgens worden diezelfde krachten als macht gebruikt om hem tot slaaf te maken. Dus de macht waarmee moslims zich onderwerpen behoort eigenlijk aan hen toe, niet aan Mohammed of Allah. In aanbidding tot Allah en Mohammed, bevestigd een moslim niet zichzelf, maar het ontkent zichzelf.

Grote leraren als Socrates, Confucius, Lao-Tze, Boeddha en Jezus verzette zich tegen de controle van de menselijke geest door onderdrukkende religies. Ze attendeerde individuen op hun grote potentiële kracht binnen het individuele bewustzijn. Dus leerde Jezus dat het Koninkrijk van de hemel in elk individu zit, en niet in een afzonderlijke tempel of kerk. Lao Tze attendeerde zijn volgelingen op de oorspronkelijke harmonie van het individu met de natuur en zijn sociaal omgeving, en wees op de onbeperkte potentiële energie voor personen die zich opnieuw met deze manier van leven willen verbinden.
Een spirituele zoektocht moet een spontane activiteit zijn, en kan niet worden opgelegd door een tirannieke God of een profeet in naam van een geopenbaarde ideologie. Boeddha was een andere grote leraar. Hij sprak niet in naam van een bovennatuurlijke kracht maar in naam van het verstand. Deze grote leraren brachten geen openbaringen van een denkbeeldige God, maar hadden wel bijgedragen aan de groei van de beschaving. Het enorme succes van de Arabische veroveringen bewijst niets. Attila de Hun, Genseric de Vandaalse koning, Gengis Khan en Alexander de Grote brachten ook vele naties onder hun controle maar de beschaving is hun niets verschuldigd.

In deze wereld is niets ”Insha’Allah.” Allah maakt geen geschiedenis. Alle macht behoort tot de mens; zij zijn de geschiedenis makers. Van de ene generatie op de andere maken mensen geschiedenis, transformeren, leren, en ontwikkelen zichzelf.

Moslims zullen nooit vrij zijn zonder deze zelfrealisatie. Zelfverwerkelijking is een rijping van de persoonlijkheid zodat de ziel kan groeien en zich kan openbaren. Om dit te bereiken moeten de moslims zich eerst bevrijden van hun eigen geloof om ware vrijheid te realiseren. Wanneer ik spreek van vrijheid, dan bedoel ik absolute vrijheid — vrijheid van de ziel. Als moslims beseffen dat Allah niets meer is dan een leugen dat gebruikt werd om mensen tot slaaf te maken, dan zouden zij van deze kwade cult weglopen. Alleen dan kunnen zij een waarachtig mens worden. Er is geen zaligheid in slavernij. Het is een schande.
faithfreedom

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.