Afvalligen – dood hen die de islam verlaten

Absoluut een teken van theologische armoede.

Door Ibn Soefi Ali

De islam zegt dat afvalligheid moet worden bestraft met de dood. Het staat duidelijk in de hadiths van Al-Bukhari; de 9e eeuwse samensteller van Mohammeds uitspraken, daden en vermaningen.
De Koran stelt ook dat alle mensen als moslim worden geboren.
De Koran vertelt vaak het verhaal van de nutteloosheid van sperma, omdat niet het sperma maar Allah de mens heeft gemaakt. En om die reden waren ‘profeten’ als Noah, Abraham en Mozes ook moslims.
Joden en christenen worden beschouwd als verdwaalde moslims die de islam willens en wetens blijven negeren en waar een straf op staat:


 

4:89 ”De niet-moslims zouden graag willen dat jullie [moslims] ongelovig werden, want dan zouden jullie gelijk zijn. Neem daarom geen vrienden uit hun midden. En indien zij tot vijandschap vervallen, grijp hen en doodt hen waar gij hen ook vindt, en neem vriend noch helper uit hun midden.”

9:11 ”Maar als zij berouw tonen en het gebed houden en de zakat betalen worden zij uw broeders in de islam.”

9:12 ”Maar indien zij na hun eed breken en kritiek leveren tegenover jullie godsdienst, doodt dan de leiders van hun ongeloof, teneinde zij mogen ophouden.”


Het is vermeldenswaardig dat ook vele andere premoderne culten dergelijke regels rond afvalligheid [zie ook Ridda] hadden. De cult [cult naar Engelse betekenis] verlaten bracht dus risico`s met zich mee. Het jodendom had een dergelijke wet, die later werd afgeschaft. De islam heeft haar theologie nooit aangepast aan de tijd en ik ben ook nooit een moslim tegengekomen die het noodzakelijk vond om de islam te hervormen.
Volgens de Koran, doorgegeven door Mohammed bij monde van zijn alter-ego Allah, wordt afvalligheid altijd bestraft met de dood of op zijn minst met geweld.
Om de cult in stand te houden, maakte Mohammed een wet dat bij een vlucht of verlating, executie volgde;


 

Bukhari 52:260 – “De profeet zei, ‘Als iemand (een moslim) zijn godsdienst afdankt, dood hem.’

Bukhari 83:37 – ”de apostel van Allah dood niet zomaar, behalve in een van de volgende drie situaties:

(1) een persoon die een andere moslims ten onrechte heeft gedood.
(2) een gehuwd persoon die illegale seksuele gemeenschap begaat.
(3) een persoon die uit de islam gedeserteerd is.”

Bukhari 84:57 – ”[In de woorden van] de apostel van Allah, ‘wie zijn islamitische godsdienst verandert, dood hem.”

Bukhari 89:271 – ”een man die het Mohammedanisme omhelst maar daarna terugkeert naar het jodendom moet worden gedood.“


Vele andere verzen in de Koran ondersteunen deze duidelijke compilatie van Bukhari, dat aangeeft afvalligen te vermoorden.

Koranverzen 2:217, 9:73-74, 88:21, 5:54, en 9:66 maken dat nog eens duidelijk. De meest zware overtreding tegen de mohammedaanse cult is wanneer een moslim zijn geloof verzaakt en zich bij de joden aansluit. Een slechtere daad kun je tegen Allah niet uitvoeren.
Het doden van afvalligen is een duidelijk teken van een cult, niet van een religie. Een groep bij elkaar houden door angst te zaaien onderstreept de armoedigheid van deze theologische cult. Toen de epileptische en behoorlijk krankzinnige onheilsprofeet Mohammed in 632 na Chr. werd vergiftigd en gedood, verlieten veel Arabische stammen de islam. Als vergelding werden deze deserteurs in een oorlog afgeslacht door tweede kalief Abu Bakr. Deze gebeurtenis wordt de Ridda Oorlogen genoemd. Ofwel oorlogen tegen afvalligheid.

De islam is de meest gewelddadige en dwingende cult uit de geschiedenis. Dood degenen die het mohammedanisme verlaten of vermoord diegene die als moslim werden geboren maar de islam niet willen volgen, is een belangrijk onderdeel van deze cult. Mohammed moest dus zijn macht handhaven door diegene te vermoorden die zijn geloof niet wilden volgen. Het is een zeer effectieve en radicale methode om totalitaire controle uit te oefenen. Geen andere interpretatie van de islamitische geschiedenis kan een andere conclusie onthullen.

 

[ Een religie met een ingang maar geen uitgang is geen religie meer een gevangenis ]