Palestijnen hebben christenen bijna volledig weggezuiverd

Palestijnse moslimterroristen die in 2002 de christelijke Geboortekerk in Bethlehem bezette, bidden daarbinnen nu richting Mekka. De terroristen maakten -geheel in lijn met de islamitische/fascistische houding tegen christenen- een zwijnenstal van de kerk (inzet) en gebruikten deze als openlijk toilet.

ramallah g

Nog altijd negeren de Westerse media de systematische vervolgingscampagne die de Palestijnen voeren tegen de christenen in ‘hun’ gebied. Ook veel Westerse kerken -besmet met het ‘politiek correcte’ anti-Israël virus- zwijgen over deze zowel religieuze als etnische zuiveringen, die het percentage christenen in bijvoorbeeld Bethlehem, de geboorteplaats van Jezus, hebben verminderd van 50% in 1950 naar amper 2% nu. De christenen die zijn overgebleven worden door de Arabische moslims gedwongen om voor de camera’s te zeggen dat het allemaal de schuld van ‘de Zionisten’ is. Doen ze dat niet, dan staat ook hen gedwongen huwelijken en bekeringen, slagen, diefstal, brandstichting, boycots, martelingen, kidnappings, afpersing, aanrandingen en verkrachtingen te wachten.

Sinds de eerste Intifada creëerden de Palestijnen een geforceerd ‘moslim-christen’ front dat voor de Westerse camera’s Israël steevast als de grote Zionistische agressor en koloniale invasiemacht neerzet, met als doel de Joodse staat te vernietigen. Voor de vele voornamelijk katholieke en orthodoxe Arabische christenleiders was het niet zo moeilijk zich daarbij aan te sluiten, aangezien zij zelf eveneens een lange historie van jodenfobie- en haat kenden. Zo werd bijvoorbeeld de term ‘Nakba’ bedacht door een Grieks-Orthodoxe christen, dezelfde richting als waar de vrouw van terreuraanvoerder en massamoordenaar Yasser Arafat toe behoorde.

Christenen onder dwang anti-Israël.

Hetzelfde politieke front werd gebruikt om de vele misdaden van de PLO en andere islamistische groeperingen tegen christenen onder tafel te schuiven. Het laatste slachtoffer van de Palestijnse haatcampagne is de Baptistenkerk in Bethlehem, die door de Palestijnse Autoriteit als illegaal is bestempeld vanwege het feit dat de kerk de Palestijnen oproept tot verzoening met Israël, daar waar de officiële koers van de PA nog altijd gericht is op maar één ding, en dat is de totale vernietiging van de Joodse staat.

Arabische christenen worden gedwongen zich openlijk achter de Palestijnen op te stellen, omdat ze anders worden geconfronteerd met hevige vervolging. In een recente reportage van het Amerikaanse tv-station CBS waren dan ook Palestijnse christenen te zien die de ‘Israëlische bezetter’ de schuld gaven van het feit dat er steeds minder christenen in de Palestijnse gebieden wonen. Dat deze christenen voor het leeuwendeel uitgerekend in het vrije Israël gaan wonen werd er natuurlijk niet bij verteld, net zomin dat het juist de christenen zijn die zwaar te lijden hebben onder het door Arafat opgerichte islamitisch bandietenregime.

Palestijnse etnische zuiveringen.

Al pal na de oprichting van Israël in 1948 waren het de christengemeenschappen die het meest te verduren kregen en niet vanwege de Israëlische ‘bezetting.’

Judea en Samaria waren immers al jaren bezet door de Arabieren, door moslims als zijnde ‘vluchtelingen’ doelbewust in deze gemeenschappen te plaatsen. Ramallah was vóór de oorlog voor 90% christelijk en Bethlehem voor 80%. In 1967 was al de helft van de bevolking van Bethlehem moslim, terwijl Ramallah inmiddels een vrijwel uitsluitend islamitische stad is geworden.

 

Ramallah is een vrijwel uitsluitend islamitische stad geworden met naargeestige vierkante gebouwen met weinig variatie. De praktijk van alle dag is onderdrukking van elke afwijkende mening.ramallah t

Arafat veranderde de bevolkingssamenstelling van Bethlehem door duizenden moslims uit vluchtelingenkampen over te laten brengen en de stad tot een broedplaats van zelfmoordterroristen te maken. Hij veranderde het Grieks-Orthodoxe klooster -pal naast de Geboortekerk- in één van zijn residenties en christelijke begraafplaatsen en instellingen werden ontwijd en beschadigd. De christenen die er bleven wonen werden vervolgens door de PLO gebruikt als menselijke schilden en hun kerken werden massaal beschilderd met slogans zoals ‘Islam zal winnen’ en ‘Eerst de zaterdag-mensen, dan de zondag-mensen’.

Christenen vluchtten weg voor Palestijnse terroristen.

Toen kwam in 2000 de Tweede Intifada, die uitbrak nadat Arafat het bereikte vredesakkoord met Israël op het allerlaatste moment afwees. In het eerste jaar van de Tweede Intifada hielden Arafats terreurbendes dermate huis in de christelijke gemeenschappen, dat nog eens 1640 christenen Bethlehem ontvluchtten en 880 Ramallah. In 2007, toen Hamas de Gazastrook overnam, werd de eigenaar van de enige christelijke boekenwinkel vermoord, werden christelijke winkels en scholen in brand gestoken en werden vele tot het christendom bekeerde Palestijnen vermoord.

Het is daarom verbijsterend dat onder zoveel haat, geweld en moord zowel het Vaticaan als de Wereldraad van Kerken al die tijd blijven zwijgen. Slechts een handjevol christelijke leiders heeft de moed om de Palestijnse etnische zuiveringen te veroordelen. Zelfs toen Palestijnse christenen openlijk christelijke organisaties durfden te benaderen en klaagden over bijvoorbeeld het feit dat terroristen hun huizen gebruikten als basis, om op Israël te schieten, kregen ze geen enkele steun.

link