Gezichten van de islam

Deze foto’s zijn verschrikkelijk en een trieste herinnering aan het bedrieglijke “respect” dat islamitische mannen voor vrouwen hebben. De levens van deze vrouwen werden permanent vernietigd.

Vrouwen worden namens de islam bruut onderdrukt en ondergeschikt gemaakt ;

• Wanneer zij niet willen luisteren, mogen zij worden geslagen.    4-34

• Moeten altijd seksueel beschikbaar zijn.                                   2-223

• In geval van ontrouw mogen zij worden opgesloten.                  4-15

• De vrouw is de helft waard ten opzichte van de man.    4-11 + 2-282

• Hebben een lagere intelligentie.                                               2-228

• Moeten zich in het openbaar bedekken.                     42-31 + 33-59

• Dienen hun man te delen met maximaal drie andere vrouwen.   4-3

• Het is toegestaan om vrouwelijke slaven te onderhouden         4-24

Islamitische mannen mogen met hun dominerende rol met geweld handhaven, wanneer vrouwen met hun opgelegde onderdanige status, een sterke eigen wil tonen.

 


 


 


 


 

 


 


 


 

 


 

 


 


 

 


 

Saira Liaqat [26] houd een zelfportret in haar hand. Toen ze vijftien was trouwde Saira met een familielid, met de afspraak dat zij zich na haar schooldiploma bij hem zou voegen. Later werd zij met een zuur aangevallen nadat hij van haar eiste toch eerder te gaan samenleven. Iets wat zij weigerde. Saira heeft 9 keer plastische chirurgie ondergaan.

 

De daders kunnen hun specifieke misdaden tegen deze zogenaamde ‘schuldige’ vrouwen, als zijnde gerechtvaardigd terugvinden in gerelateerde koranverzen:

koran 8-11,15-16

48-13

De dag waarop de hemelen als gesmolten koper zal worden, zullen de schuldigen zich willen verbergen of zich willen vrijkopen… Stellig niet, er wacht een laaiend vuur waardoor de huid zal afschroeien.       ▼

faces of islam cv

Ishaq: 595 Wij zullen vechten zo lang we leven en zullen vechten tot u zich tot de islam zal bekeren en vechten tot onze godsdienst is gevestigd. We zullen van elke tegenstander zijn neus en oren afsnijden. En we zullen hen plunderen en laten lijden voor hun schande.                                                        ▼

FACES OF ISLAM NAA

koran 6-46 Wat zal je er van vinden als Allah uw gehoor en gezicht zou wegnemen? Wie is dan buiten Allah die het u kan teruggeven? En toch wilt u niet gehoorzamen. ▼

faces of islam

koran 10-26 Voor degenen die slechte daden verrichten komt de vergelding en zich verzetten tegen Allah is niet mogelijk. Het is alsof hun gezichten zijn bedekt met stukken van de nacht, als een duisternis. Zij zijn de bewoners van de Hel.  ▼

faces of islam 90oi-0

koran 68 – 15+16 Wanneer Onze woorden aan hen worden voorgedragen, zeggen zij: “Fabelen uit oude tijden.”
Wij zullen hen op de neus brandmerken. ▼

Allah Rakhi , FACES OF ISLAM

woman-cut-off-nose-6, FACES OF ISLAM

 

faces of islam baa

koran 74 – 27+29 Weet u wat het vuur van de hel is? Het verschroeit het gezicht.  ▼

faces of islam iran amenehbahrami

 

Koran 70- 11-12 Op die dag zal de ongelovige zich willen vrijkopen. Stellig niet! Er is een laaiend vuur, dat de huid zal afschroeien.

 

Koran 67-27 Als zij de straf van nabij zullen zien, zal het gezicht der ongelovigen zich verduisteren en er zal gezegd worden: “Hier hebt je om gevraagd.”

 

Koran

23-104

Het vuur zal hun gezicht branden en zij zullen er in verschrompelen.

 

Koran

4-47

Gelooft in wat Wij jullie hebben neergezonden, anders verminken wij jullie gezichten, zoals de vervloekte deelnemers aan de Sabbath.[werden verandert in apen 2:65,66].

 

Koran

18-29

Wij hebben voor de ongelovigen een vuur bereid en zij worden overgoten met water als gesmolten koper dat hun gezicht zal verbranden.

 

Koran

3-106

Op die Dag zullen er gezichten zijn die zwart worden. En tegen hen zeggen wij; “Zijn jullie tot ongeloof vervallen nadat jullie gelovig geworden waren? Proef dan de bestraffing [van het vuur].

De integriteit van het menselijk lichaam is een onvervreemdbaar recht. Iedere mens heeft volledige zeggenschap over het eigen lichaam, ongeacht huidkleur, afkomst of wereldbeeld. Bovendien beschouwen we mensen die alsnog de drang voelen om anderen te verminken, te brandmerken of te folteren, terecht als gevaarlijke, zieke criminelen. Als daar nog een chronisch gebrek aan empathisch vermogen bij komt, stelt men veelal de klinische diagnose ‘psychopathie’.


De nieuwe beeldenstorm

Symbolisch gezien is verminking het teken van oneer. Vanuit een strategisch perspectief wordt een verminkt slachtoffer voor altijd gestigmatiseerd, een levende personificatie van schaamte, een wandelend teken van oneer en een politieke advertentie van wie aan de macht is. Vrouwen worden niet alleen verkracht, gemarteld en vermoord, velen worden ook opzettelijk verminkt. Het uiterlijk, met name van vrouwen, is een belangrijk aspect voor de islamitische erecode. Bescheidenheid is hoe vrouwen eer bereiken, en datgene tonen wat onthullend is brengt schaamte, niet alleen voor haar, maar voor het hele gezin. Elke perceptie van ongepastheid vereist zware straffen. Bijna alle moslimregeringen moedigen vrouwen aan en verplichten ze zelfs wettelijk, om zich bescheiden (hijab) te kleden, minimaal een ​​hoofddoek, en in sommige landen een sluier (niqab) en in andere een volledige lichaamsbescherming (boerka). Het Taliban-regime, het Koninkrijk Saoedi-Arabië en in de Islamitische Republiek Iran eisen de hijab, als verplicht onderdeel van de sharia-wetgeving. Straffen voor vrouwen die in het openbaar verschijnen zonder de voorgeschreven islamitische kleding, omvatten alles zoals afranseling in het openbaar, verbranding, misvorming, martelingen en de dood. Onbedekte vrouwen worden gezien als prostituees en overspelig,  en de heersende houding is dat als een ongedekte vrouw wordt verkracht, ze erom heeft gevraagd.

In september 2006 in een Ramadan-preek over overspel, beschuldigde de oudste islamitische geestelijke van Australië onfatsoenlijk geklede vrouwen die geen hijab dragen een prooi voor mannen. Sjeik Taj Din al-Hilali verwees naar de beruchte verkrachtingen in Sydney in 2000, gepleegd door een groep van veertien Libanese Australische mannen, wat suggereert dat de aanvallers in het geheel geen schuld hadden. Sjeik Hilali zei: ‘Als je onbedekt vlees buiten op straat legt, of in de tuin of in het park, of in de achtertuin, en de katten komen het eten. . . wiens schuld is het, de katten of het onbedekte vlees? Het onbedekte vlees is het probleem. ‘De sjeik zei toen:’ Als ze in haar kamer was, in haar huis, in haar hijab, er zou geen probleem zijn opgetreden. ‘Hij zei dat vrouwen’ wapens’ van Satan waren om invloed op mannen te krijgen, en dat bij zina (overspel) de verantwoordelijkheid voor 90% van de gevallen bij de vrouw ligt. Waarom? Omdat ze het verleidingswapen (igraa) bezit.

Volgens het extreme patriarchale aspect van de islamitische code zijn vrouwen uitsluitend seksobjecten waarvan de enige verplichting is om zuiverheid en bescheidenheid te handhaven; een onbedekte vrouw is seksueel opwindend en verantwoordelijk voor het ontketenen van oncontroleerbaar kwaad.

Op 11 februari 2011, toen Egyptenaren het ontslag van de Egyptische president Hosni Mubarak vierden, deed tv-journaliste Lara Logan verslag voor CBS News. Het was duidelijk dat zij zonder hoofddoek, blond haar en blauwe ogen geen Egyptische moslimvrouw was en daarom was ze een open doelwit. Logan werd geslagen en verkracht door een menigte van driehonderd mannen die schreeuwden: ‘Jood! Jood! ‘En ‘Amerikaanse teef!’ Hoewel ze noch joods noch Amerikaans is. Terwijl de linkse westerse media wegkeek over het melden van de feiten, vooral omdat ze niet pasten in hun vreedzame verhaal van de seculiere pro-democratie demonstranten, meldden YouTube en sommige Arabische websites dat ten minste zes mannen haar vaginaal hadden verkracht en een aantal mannen haar anaal hadden verkracht. Ook werd er over haar gemasturbeerd en geplast. Er waren meldingen dat in haar linkerborst was gebeten en dat de gehele linker tepel was afgebeten. In haar enige interview over de aanval gaf Logan geen details over het seksuele aspect van de aanval, maar beschreef hoe haar kleren werden opgelicht, werd ze geslagen met vlaggenmasten en stokken, hoe de mannen probeerden stukjes van haar hoofdhuid los te scheuren en probeerde letterlijk de ledematen van haar lichaam te trekken. Ze herinnert zich dat mensen foto’s van haar naakte lichaam namen met een mobiele telefoon en dacht dat ze een marteldood zou sterven. Er is geen twijfel dat als ze niet gered was door een groep vrouwen en twintig Egyptische soldaten, dat de moslimmannen haar ledemaat van haar romp zouden hebben gescheurd, wat wel bij andere islamitische aanvallen is gebeurd. Vanuit westers perspectief was dit een uit de hand gelopen situatie door een waanzinnige menigte, voor jihadisten was dit een aanvaardbare straf voor een ongelovige, een vermeende jood die minder dan een mens is, en een vrouw die niet bescheiden bedekt was. Ze trokken haar blonde haar uit haar hoofd en hielden het hoogstwaarschijnlijk als souvenir. Wat Logan niet begreep, is dat vrouwen in de islam expliciet seksuele wezens zijn waarvan elk deel van het lichaam als erotisch wordt beschouwd. De reden om van top tot teen te worden bedekt, is dat het hele lichaam van een vrouw als privé-delen worden beschouwd. Dus als je haar de hand schudt, is dit hetzelfde als haar kruis aanraken. Als ze haar haar laat zien, het is het equivalent van het blootleggen van haar schaamhaar. Elke vierkante centimeter van haar is seksueel. Logan’s groepsverkrachting was een oud gebroederlijk ritueel. Iedere schending vernederde haar en verhoogde de status van de man. Niet alleen zullen de daders geen spijt voelen, maar zullen waarschijnlijk opscheppen over de verkrachting van die blonde ongelovige, die het aandurfde om onbedekt in het openbaar te verschijnen. Volgens de symbolische code was de aanval gerechtvaardigd en waren de mannen niet verantwoordelijk omdat zij zelf het kwaad ontketende in de vorm van oncontroleerbare seksuele driften.

Misvorming en verminking komen zelfs vaker voor dan verkrachting als straf voor het niet dragen van een hijab. In Pakistan, Kasjmir en Afghanistan zijn honderden vrouwen verblind of verminkt toen zuur op hun onthulde gezichten werden gegooid door mannen die hen als ongepast gekleed beschouwden. Zuuraanvallen zijn populaire strafmethoden, niet alleen voor het niet dragen van de hijab, maar ook voor het weigeren van gearrangeerde huwelijken; ze worden gebruikt als middel in geschillen over land of bruidsschat en meestal door mannen die hun vrouwen van ontrouw hebben beschuldigd.

Schoolmeisjes zijn ook het slachtoffer van zuuraanvallen, gewoon omdat ze naar school gingen. Als de vrouwen en meisjes de aanvallen overleven, zijn ze permanent misvormd en vaak ook blind geworden door het zoutzuur of zwavelzuur.

Symbolisch is zuur een brandend ritueel, gezuiverd door vuur. Het gooien van zuur op het gezicht, het enige lichaamsdeel dat in het openbaar mag worden bekeken, is bedoeld om vrouw sociaal te stigmatiseren, een boodschap dat ze een dubieus, slecht karakter hebben, verschoppelingen die zich bezighouden met taboe gedrag. Deze vrouwen zijn zichtbare tekenen van oneer. Stigma en schandvlek zijn beide de bedoeling en is het resultaat van verkrachting en zuuraanvallen.

Een andere veel voorkomende vorm van verminking is het uitsteken van de ogen van de vrouw en/of het afhakken van delen van het gezicht zoals lippen, oren en meestal de neus. Het afsnijden van de neus, lippen, oren, tongen en het uitsteken van de ogen heeft met name een symbolische betekenis in de context van de islamitische gedragscode. Er zijn honderden vrouwen in Pakistan, Afghanistan, India, Turkije en andere landen die verminkt zijn omdat ze hun familie onteerden. De meeste gevallen zijn niet eens gedocumenteerd; af en toe worden ze gepubliceerd via vrouwenorganisaties.

Bibi Aisha

In Afghanistan werd Bibi Aisha op tienjarige leeftijd verkocht aan een Talibanstrijder om de schuld van haar vader af te lossen. Kindbruiden worden gewoonlijk verkocht in slavernij en en door het hele gezin uitgebuit. In 2009, achttien jaar oud, en na achttien jaren van mishandeling en marteling, rende ze weg en werd gepakt. Nadat ze midden in de nacht uit haar huis was gesleept, werd ze veroordeeld door de plaatselijke commandant van de Taliban voor het beschamen van haar schoonouders. Haar straf begon onmiddellijk; haar zwager hield haar vast terwijl haar man haar neus en oren afsneed en haar vervolgens voor dood achterliet in de bergen. Ze slaagde erin om naar het huis van haar grootvader te kruipen en haar vader bracht naar een Amerikaanse medische faciliteit. Aisha was het onderwerp van een coververhaal van 9 augustus 2010 voor Time magazine en liefdadigheidsinstellingen financierden haar gezichtsreconstructie in de VS met een prothetische neus. De meeste vrouwen sterven aan hun verwondingen of leven de rest van hun leven in ellende.

In september 2005 hakte een Pakistaanse man de neus af en sneed de lippen van zijn negentienjarige schoonzus af omdat ze naar de rechtbank ging om een ​​scheiding aan te vragen.

In mei 2010 werden in Chandigarh in India, een negentienjarige bruid en haar schoonmoeder vermoord en raakte de man ernstig gewond door de vader, broers en ooms van het jonggehuwde meisje. Haar familie was boos toen ze vertrok en de gemeenschap werd zich bewust van de voorhuwelijkse affaire van het paar. Ze stormden het huis van de schoonmoeder binnen met scherpe wapens en geweren, hakte de vingers van het meisje af en stak haar in de nek en schouder. Er zaten diepe wonden in de oogkassen van de schoonmoeder waar ze haar ogen probeerden uit te steken. De bruidegom slaagde erin te ontsnappen met verschillende schotwonden. Ze kozen ervoor om de grootouders niet aan te vallen.

Een documentaire uit 2009 over Turkse eremoorden beschreef in detail talloze moorden, waaronder een interview met de vader van een eerwraak-moordenaar in een dorp vlakbij de Iraanse grens. De vader beschrijft hoe zijn zoon zijn 21-jarige vrouw Nazinme Alir vermoordde omdat hij haar van ontrouw vermoedde en gek werd door de gedachte dat zijn eer zou worden verraden; “Zijn zoon stak haar ogen uit, sneed haar tong af en stopte haar overblijfselen in een plastic zak voordat ze haar verbrandde. Bijna alle mannen in het dorp zeggen dat ze hun vrouwen en dochters voor eer zouden doden – zonder eer is het leven niet waard om geleefd te worden.’

Zahida Parveen

In Pakistan werd Zahida Parveen in 1998 met een gewicht van minder dan 100 pond en drie maanden zwanger gebonden, gekneveld en ondersteboven opgehangen aan een touw in haar woonkamer door haar echtgenoot die haar ervan beschuldigde een affaire te hebben. Hij sloeg haar met een stuk hout en gebruikte toen een scheermes – hij was van beroep kapper – om de onderste lobben van haar oren, haar tong en neus af te snijden. Daarna gebruikte hij een metalen staaf om haar ogen er uit te gutsen. De ernst van de wreedheid was waarschijnlijk het gevolg van het feit dat hij dacht dat de baby niet van hem was.

In juni 2011 werd de 33-jarige Rumana Monzur, een geleerde en afgestudeerde student aan de Universiteit van British Columbia in Vancouver, blind en werd haar neus afgebeten door haar echtgenoot toen ze terugkeerde naar haar thuisland Bangladesh om haar proefschrift te schrijven. Hij werd woedend nadat ze hem foto’s op haar Facebook-pagina had laten zien en haar beschuldigde van een affaire. Tijdens de aanval drukte haar man zijn vingers in haar ogen, stak ze uit, beet in aan haar wang, lippen en neus, beet stukjes vlees af en bloed morste door de kamer. Haar dochter, Anusheh, stond in een hoek van de kamer te schreeuwen, terwijl twee bedienden worstelden om de gesloten deur te openen. Rumana keerde in juli 2011 terug naar Vancouver voor een verdere behandeling aan haar ogen. Nadat haar man was gearresteerd voor poging tot moord, lanceerde hij een lastercampagne tegen haar in de media, in een poging haar te schande te maken voor een vermeende affaire. In een zeldzame vorm van ondersteuning werd dit tegengegaan op sociale media waar de vrouw op veel Facebook-pagina’s werd verdedigd. De dag na de aantijgingen vroeg een mannelijke Bengaalse blogger op facebook: ‘Wiens gezicht redden we?’

Vrouwen zijn niet de enige slachtoffers van eerwraak, en dit soort verminkingen zijn niet altijd specifiek voor straffen wegens beschuldigingen van ontrouw of weigering van gearrangeerde huwelijken. Mannen die gearrangeerde huwelijken weigeren of ervan worden beschuldigd verraders of spionnen te zijn, of eenvoudigweg worden aangeduid als ongelovige, zijn ook slachtoffer van soortgelijke wreedheden die gerechtvaardigd zijn en beschermd door de wet. Er zijn talloze meldingen van uitgestoken ogen, afgehakte neuzen, uitgesneden tongen en castraties door islamisten over de hele wereld. Net als bij vrouwen maakt dit deel uit van een eer-schaamte-cultuur op basis van islamitische normen.

In november 2008 vielen gewapende aanvallers in Kandahar, Afghanistan, een boer aan en staken zijn ogen uit voor zijn familie.In een stammenconflict in Multan, Pakistan in januari 2007, sneden vijftien mannen gewapend met handvuurwapens, dolken en bijlen de oren en neus af van een Pakistaanse man die zonder hun toestemming een vrouw uit hun stam huwde uit liefde. Ze werd gespaard omdat ze niet thuis was; ze hakten echter ook de oren van de broer van de man af, en sneden de hand van zijn moeder af.  In december 2001 blokkeerde gewapende mannen een bus buiten Kabul, Afghanistan. Zij dwongen alle mannen die hun baard hadden geschoren, uit de bus te stappen, en gingen toen door met het afsnijden van de oren en neus van de zes geschoren mannen als straf voor het tarten van het bevel van de Taliban, om lange baarden te laten groeien. In mei 2011 werd een Assyrische christelijke bouwvakker ontvoerd, gemarteld en vermoord door Al-Qaida-agenten in Irak. Volgens de Kirkuk-politie was zijn lichaam verminkt. Zijn hoofd was bijna afgehakt. Hij werd gemarteld voordat hij werd geëxecuteerd. Zijn ogen waren uitgestoken, zijn oren waren afgesneden en zijn gezicht was gevild. Er waren ook tekenen van hondenbeten op het lichaam.” De ergste wreedheden worden aan christenen en Amerikanen toegebracht.

De islamitische code zet aan tot een overgevoeligheid voor schaamte en vernedering, een resultaat van de conditionering van een schaamte- en eercultuur waarin mannelijkheid altijd een rol speelt. “Het straffen van anderen verlicht gevoelens van schaamte omdat het beeld van jezelf als zwak en passief wordt vervangen een beeld van jezelf als krachtig.” De slachtoffers van deze verminkingen zijn altijd duidelijke bewijzen van de onuitgesproken en vaak ingebeelde schaamte van de dader. Om de gevoelens van vernedering te verlichten en een gevoel van eer te herstellen, moet hij de ogen, oren en tong vernietigen die het hebben gezien, gehoord en erover heeft gepraat. Strategisch stuurt het een bericht naar de omgeving om te zwijgen en weg te kijken, en het slachtoffer stigmatiseren als een overspelige, verrader ongewenste ellendeling of spion.

Symbolisch is het verminken van ogen, oren en tongen de letterlijke manifestatie van geen kwaad zien, geen kwaad horen en geen kwaad spreken. Uitleg:

Het specifiek verminken van ogen en tongen met eer en schaamte als motief, werd geanalyseerd door gevangenispsychiater Dr. James Gilligan.  Hij bestudeerde een zaak van een man die de tong wegsneed en de ogen uitstak van een vrouw die hij heeft verkracht en vermoord. Dr. Gilligan zegt: “Om de verminkingen door deze man te begrijpen, die zinloos is vanuit een rationeel standpunt, moeten we het zien als een non-verbale uitdrukking van de volgende gedachte. ‘Als ik ogen vernietig, zal ik schaamte vernietigen’ (want iemand kan alleen in de ogen van anderen worden beschaamd); met andere woorden: ‘Als ik ogen vernietig, kan ik niet worden beschaamd’; en ‘als ik tongen vernietig, kan er niet over worden gesproken, bespot of uitgelachen: mijn schaamte kan niet aan anderen worden geopenbaard, en als ik deze persoon op deze manier dood, dood ik de schaamte.’

De rituelen rond geweld, zoals alle rituelen, zijn diep symbolisch en dus diepgaand betekenisvol; ze volgen de wetten van valse overtuigingen in plaats van rationeel denken. “De verminking diende als middel om iets te bereiken dat zelfs het slachtoffer niet kan doden, namelijk het vernietigen van het gevoel van schaamte zelf.

Anthropoetics