Islam: verkrachtingen

Wat leert de godsdienst van de vrede over…

Verkrachtingen

Vraag: Waarom wordt een slachtoffer van verkrachting door islamitische rechtbanken vaak bestraft als overspelige?
Samenvatting antwoord: Onder de islamitische wet kan verkrachting alleen worden bewezen als de verkrachter bekent of als er vier mannen kunnen getuigen. Is het slachtoffer of de dader getrouwd, dan wordt het beschouwd als overspel.

Koran (2:282) – bepaalt dat de getuigenis van een vrouw de helft waard is ten opzichte van de man. (een patstelling van haar woord tegen het zijne, bestaat dus niet in de islam).

Koran (24:4)En degenen die kuise vrouwen beschuldigen [van overspel] zonder vier getuigen te leveren, gesel hen met 80 zweepslagen.

Dit vers werd door Mohammed geopenbaard nadat zijn favoriete vrouw Aïsha van overspel werd beschuldigt. Er waren drie getuigen. Mohammed wilde er niet aan en stelde dat er vier getuigen moesten zijn.

Sindsdien zijn de vier getuigen onderdeel van de sharia wetten inzake verkrachting. Zonder vier getuigen is een verkrachting niet strafbaar.

Koran (24:13)Wie geen vier getuigen brengt zijn volgens Allah leugenaars.”

Koran (2:223)Uw vrouwen zijn een akker voor u. Komt tot uw akker hoe het u behaagt.”

Verkrachting binnen het huwelijk bestaat niet, aangezien onbeperkte seksuele toegang tot zijn echtgenoten is toegestaan.

Uit de Hadith:

Bukhari (5:59:462) – de achtergrond voor de eis van vier getuigen aan overspel; Mohammeds favoriete vrouw, Aisha, werd beschuldigd van overspel [op haar polygame man]. Drie getuigen bevestigde de gebeurtenis, maar Mohammed wilde Aisha blijkbaar niet kwijt en loste het op met een openbaring dat men met vier getuigen aan moest komen.

Aanvullende opmerkingen: Het verkrachten van moslimvrouwen is tegen de islamitische wet. Maar niet-islamitische vrouwen die in een oorlog gevangen zijn genomen of als slaven gekocht zijn, mogen wel verkracht worden. Bovendien is het verkrachten van een moslimvrouw, onder de islamitisch wet bijna onmogelijk te bewijzen (sharia). Als de man beweert dat de seks op vrijwillige basis heeft plaatsgevonden dan kan de vrouw weinig doen het te weerleggen. Islam legt de last in het vermijden van seksuele ontmoetingen bij de vrouw. Een recente fatwa van een reguliere islamitische site herhaalt deze regel en berispt zelfs een incest slachtoffer wanneer zij het “bewijs” niet kan aantonen:

Het is echter niet toegestaan om de vader zonder bewijs te beschuldigen van verkrachting. Inderdaad, in de sharia zijn speciale voorwaarden opgenomen om een Zina (ontucht of overspel) te kunnen vaststellen. De misdaad van Zina kan niet worden bevestigd zolang de overspelige het niet toegeeft of zolang er geen vier betrouwbare mannelijke getuigenissen zijn. De getuigenis van vrouwen wordt niet geaccepteerd.

Vandaar dat de verklaring van dit meisje of de verklaring van haar moeder volgens de islamitische wet geen vervolging van de vader oplevert.

Dus, zolang de vader ontkent heeft deze dochter geen bewijs en mag zij het ook niet beweren, aldus de rechtbank.

Aangezien het zeer onwaarschijnlijk is dat een kinderverkrachter veroordeelt kan worden aan de hand van vier mannelijke getuigen, hebben seksuele roofdieren met de islamitische wet in de hand een vrije doorgang.

 

Ten nadele van het slachtoffer verwerpt de islamitische wet forensisch bewijsmateriaal (zoals DNA). Zodoende kan er zich een situatie ontwikkelen waarbij een vrouw beweerd verkracht te zijn en de man ontkent seks met haar te hebben gehad. In de afwezigheid van vier mannelijke getuigen, kan verkrachting niet bewezen worden. De getuigenis van de vrouw wordt dan een bekentenis van overspel en kan worden gestenigd, terwijl de man ongestraft vrij rondloopt aangezien hij nooit de seksuele daad heeft bekend!

 

Sommige geestelijken geven de verkrachtte vrouwen de schuld. De Australische Sheik Feiz zei onlangs ‘’niemand heeft schuld behalve zijzelf. Ze toont haar schoonheid aan de hele wereld… een provocatie om de vleselijke natuur van de man te verzoeken.’

 

Één van’s werelds meest gerenommeerde sunni geleerden, sjeik Yusuf al-Qaradawi, zei onlangs op Al-Jazeera “Om van schuld te worden vrijgesproken, moet de verkrachte vrouw een soort van goed gedrag hebben aangetoond.”

 

In 2013, heeft de moefti van Syrië, sjeik Abd al-Rahman Ali al-Dala een verklaring afgegeven dat religieuze soldaten toestemming hebben om gevangen genomen vrouwen te verkrachten.

 

Houd in gedachten dat de meeste islamitische landen niet opereren onder strikte islamitische wetten, maar eerder onder juridisch geïmporteerde codes uit het westen. Daarom krijgen slachtoffers van verkrachting in deze landen vaker te maken met een onpartijdige rechtsgang met redelijke aanvaardbare eisen van bewijslast.

thereligionofpeace.com