Liefdadigheid: niet voor de ongelovige

Vraag:

Waarom richten moslim liefdadigheidsinstellingen zich in het algemeen louter op moslims?

Samenvattend antwoord:

Omdat niet-moslims naar de hel gaan en dus hen hulp bieden is verspilling van geld. In dit verband bepalen de koran en hadith dat geld enkel mag circuleren tussen moslims onderling of van niet-moslims naar moslims (jizya in Koran 9:29). Ook wanneer het om moslimslachtoffers gaat, reageren islamitische gemeenschappen weinig enthousiast. Dit is omdat de Koran leert dat de rampen die gemeenschappen overkomen een straf van Allah is.

De koran: Een natuurramp is door Allah bepaald en voorbestemd:


64:11 – “Er gebeurt geen ongeluk zonder toelating van Allah…”


9:51 – “Niets kan ons overkomen, behalve hetgeen Allah voor ons heeft verordend”


11:117 – “Uw Heer zal de steden niet onrechtvaardig vernietigen, terwijl de bewoners er van oprecht zijn.”


28:59 – “…”noch verwoesten Wij steden tenzij de bewoners ervan onrechtvaardig zijn..”


90:4 – “Voorwaar Wij hebben de mens geschapen in een wereld van zwoegen en strijden.”


Hulp geven aan slachtoffers van de ramp is eigenlijk tegen de wil van Allah, aangezien de ongelukkigen door Allah worden gestraft vanwege hun zonde, en moslims helpen geen mensen die zondig zijn. Tevens zijn niet-moslims per definitie zondig:

57:22 “Er gebeurt geen ongeluk op aarde of aan uzelf zonder dat het is opgetekend in een Boek voordat wij het openbaren. Voorzeker, dat is gemakkelijk voor Allah.”


42:30 “Welke ramp u ook overkomt, het is uw eigen schuld.”


28:17 “Mijn Heer, door de gunsten die Gij mij hebt bewezen zal ik nooit de schuldigen [zondigen] ondersteunen!”


Degenen die gezegend zijn met hun door Allah gegeven rijkdom, beledigen Allah wanneer zij een deel van hun giften weggeven aan degenen die Allah niet heeft begunstigd:


16:71 – “En Allah heeft sommigen in levensonderhoud boven anderen bevoordeeld. Maar degenen die Hij bevoordeeld geven hun bezit niet aan hun ondergeschikten, zodat deze er gelijk in zullen worden. Willen zij de gunst van Allah dan verloochenen?”


Liefdadigheid voor niet-moslims? Nee, moslims worden verteld dat niet-gelovigen de meest weerzinwekkende dieren zijn en de boodschap is om meedogenloos tegen hen te zijn:

8:55 – “Voorzeker, de meest verschrikkelijke van alle dieren in de ogen van Allah zijn degene die niet geloven”


28:86 – “wees daarom nooit een ondersteuner der ongelovigen.”


48:29 – ‘’Mohammed is de boodschapper van Allah. En zij, die met hem zijn, zijn hard tegen de ongelovigen en zachtmoedig onder elkander.’’


Uit de Hadith:


Het beste van alle goede daden (geen naastenliefde naar de ander).

Muslim 1:153 – “jihad voor de zaak van Allah”


Bukhari 71:665 de boodschapper zei, “geen besmettelijke ziekte wordt overgebracht aan anderen zonder Allah’s toestemming…”


Dit is het enige voorbeeld van liefdadigheid aan niet-moslims door Mohammed, met als doel het kopen van zieltjes en loyaliteit voor het uitbreiden van zijn persoonlijk macht. (Zie Bukhari 53:373).

Bukhari 55:558 – de profeet zei, “Ik geef aan hen zodat zij hun hart aan het mohammedanisme geven.”


Talrijke hadiths vermelden het geven aan de armen (binnen de moslimgemeenschap). Dit is de zakat, of het geven van aalmoezen, dat uitgegroeid is tot een van de “vijf pijlers” van de islam.

Abu Dawud 41:4832 – de boodschapper van Allah; “Ga enkel met gelovigen om en deel je eten louter met vrome mensen.”

al-Tabarani, Hasan – “de meest geliefde daden volgens Allah is dat u collega-moslims gelukkig maakt, hen hun lijden verlicht, hen hun schulden betaalt of hen de honger doet stillen.”


In het christendom geldt liefdadigheid voor iedereen die in nood zijn, ongeacht identiteit of religie. Mohammed was bevooroordeeld;

Al-Tabari 8:40 – “Aisha, de moeder van de gelovigen, werd gevraagd, ‘Hoe de boodschapper van Allah zich gedragen heeft’ Zij antwoordde, ‘ zijn oog huilde niet voor iedereen. “


Mohammed is geen man van medeleven.

Aanvullende opmerkingen:

Het is gebruikelijk voor westerlingen om hun eigen waarden op anderen te projecteren; als de christelijke godsdienst deugden als vriendelijkheid en universele liefdadigheid uitdraagt, dan zal de islam zeker hetzelfde doen… toch? Nou, niet echt.
Het aantal verzen in de koran dat liefdadigheid als een deugd aanmoedigt is veel minder dan de verzen die haat en geweld bevorderen.
In feite ontmoedigt islam universele liefdadigheid, met name voor rampenbestrijding. Mohammed gebruikte op een handige wijze natuurrampen als dreigement om anderen te dwingen te geloven in de claim dat hij een profeet is. Specifiek zegt de Koran dat aardbevingen en hongernoden door Allah zijn veroorzaakt als straf voor de zonde van het volk (meestal vanwege ongehoorzaamheid aan Allah). Er is geen theologische basis voor het helpen van degenen die Allah proberen te irriteren.

Liefdadigheid is technisch gezien een belangrijk onderdeel van de islam, maar het heeft niet de betekenis zoals westerlingen het begrijpen. In bijvoorbeeld het christendom betekent liefdadigheid het geven aan uw medemens in nood. In de islam betekent liefdadigheid het geven ten behoeve van de heilige oorlog of ter ondersteuning van de medemoslim – en in het algemeen gefinancierd via de arme belasting (zakat).

Niet-moslims hebben volgens de hadith geen recht op deze arme belasting.
Islamitische liefdadigheidsinstellingen die in het westen openlijk geld werven, bagatelliseren begrijpelijkerwijze het feit dat de begunstigden van hun hulp geselecteerd zouden zijn op etniciteit. Het is ook bekend dat hun steun aan rampen, groots bezongen op hun websites en brochures, niet in verhouding staan tot hun werkelijk bijdrage. Maar het is meestal voldoende om mensen voor de gek te houden.

In het algemeen zijn internationale islamitische liefdadigheidsinstellingen, met hun jihad naar kapitaal, meer berucht voor het financieren van terrorisme en haat dan voor het helpen van slachtoffers van natuurrampen. Zelfs bij de meest legitieme islamitische liefdadigheidsinstellingen is de hulp aan de armen zwaar beknot vanwege hun politieke agenda. Zoals het feit dat internationaal de meeste financiële aandacht naar de Palestijnen gaat, terwijl de steun voor de slachtoffers van Darfur die er veel slechter aan toe zijn, vrijwel nihil is.

Wanneer in 2010 een verwoestende aardbeving Haïti treft, heeft de religie die 1,5 miljard leden beweert te hebben, maar liefst 0,1% van alle donaties gedoneerd.
De religie dat opschept uit een vijfde van de wereldbevolking te bestaan, heeft geen instelling dat geld van moslims inzamelt om daarmee niet-moslims te helpen. Er bestaat geen rode kruis in de islam (de rode halve maan is eigenlijk een onderdeel van het Rode Kruis en is, hoe verrassend, alleen in islamitische landen actief). De grootste bijdrage aan slachtoffers van rampen in de islamitische wereld zijn altijd [en zal altijd zijn] de niet-islamitische organisaties en landen met een christelijke achtergrond.

[Opmerking: sommige islamitische liefdadigheidsinstellingen zoals Islamic Relief, zeggen dat zij niet uit naam van het geloof discrimineren. Dit is echter zeer twijfelachtig, gezien het feit dat meer dan 99% van hun steun naar projecten in islamitische landen gaan, of naar islamitische regio’s in niet-islamitische landen. Zij ontvangen dus ook veel meer van niet-islamitische donoren dan dat ze aan steun teruggeven.

thereligionofpeace