Moslims in opmars naar wereldheerschappij.

door Ibn Sufi al Kitab

De islam is een expansionistische ideologie van macht en geweld. Hoe kan iemand dit betwisten! Tours in 732; Lepanto in 1572; Wenen in 1683; bij deze steden werden de ‘jihadistische Saracenen’ verslagen tijdens hun opmars om Europa te veroveren. En nu hebben we in de huidige tijd een oorlog tegen de westerse beschaving – aangeduid als ”terreurdaden” – het is krankzinnig.

Weten we wat ons te wachten staat? Kan het ons wat schelen? Weten we zeker dat we zoveel intelligenter of slimmer zijn dan de vrouwen en mannen die in het tijdperk van Charles Martel leefde; Dante, Elizabeth I of Jan Sobieski? Zijn we er zeker van dat huidige moderne denkbeelden rechtvaardiger zijn dan destijds de oproep van Urban II voor de eerste kruistocht?

In de periode tussen 632 en 732, overspoelde de moslims het Midden-Oosten, Noord-Afrika, Spanje en Zuid-Frankrijk. Een groot islamitisch leger naderde Parijs in 632. Ongeveer 200 mijl ten zuiden van Parijs werden de moslims opgewacht door Charles Martel. Het moslimleger van naar schatting 20.000 tot 40.000 man werd geleid door de heersende emir van Spanje – Al Rahman. Dit was geen klein detachement maar een volledige Arabisch leger op weg naar de rijkdommen van Parijs en de eerste stappen om Frankrijk en Duitsland te veroveren. Na enkele dagen van hevige gevechten tegen de Frankische infanterie en ridders van Martel, werd de aanval van het Arabische ruitervolk gebroken. Zelfs hun eigen Arabische bronnen meldde enorme islamitische verliezen. Als de Arabieren deze slag gewonnen hadden, dan zou Parijs zeker zijn gebruikt als uitvalsbasis voor verdere veroveringen. Wat een enorm groot gebied, en enorme hoeveelheden goud, geld en slaven opgeleverd zou hebben.

Tours was een uitzonderlijk belangrijke strijd waar de toekomst van Europa van zou hebben afgehangen. Na deze slag lanceerden Charles Martel en de Franken een aanval tegen de Arabische garnizoenen in het zuiden en midden van Frankrijk. Hij leende geld en wapens aan de Noord-Italianen, de Basken en Gascons in de Frans-Spaanse grensgebieden om op te staan tegen de Arabieren. Tientallen steden en uitgestrekte gebieden werden bevrijd. De oorlog tegen de islam had voor de vrijheid van Europa een positieve wending genomen. Veertig jaar na de dood van Martel, vergrootte zijn kleinzoon Karel zijn macht in West-Europa waardoor, met uitzondering van Spanje, de veiligheid tegen islamitische expansie gewaarborgd werd. In de volgende 700 jaren werden er in Spanje en op de middellandse zee onophoudelijke oorlogen gevoerd tussen de christenen en de Arabieren.

In 1492 werden de moslims uit Spanje verdreven, maar de Middellandse Zee, zo essentieel voor de Europese handel, welvaart en defensie, werd steeds meer een roofgebied voor het Turks islamitische rijk. De Ottomanen hadden hun islamitische rijk sterk uitgebreid door direct en indirect de oude Arabische veroveringen in te nemen en Balkanstaten in Oost- en Zuid-Europa te veroveren. In 1529 werd Wenen bijna veroverd. De Europese welvaart en macht had sterk te lijden onder de Ottomaanse piraterij, vandaar ook de slag bij Lepanto [in het huidige Griekenland].

Tijdens deze slag bij Lepanto 1571, vernietigde een coalitie van Europese vloten onder leiding van Venetië, de belangrijkste Ottomaanse vloot. Een islamitisch Ottomaanse dreiging voor Europa, onheilspellend aangekondigd door de verovering van Constantinopel in 1453, werd daarmee verijdeld. Althans op zee. Dankzij door de Turken verloren slag bij Lepanto werd de veiligheid op de Middenlandse Zee vergroot en vaarroutes naar het westen werden opnieuw opengesteld voor handel, verkeer en wapens. Lepanto was het begin van het einde voor de islamitische macht rond het Middellands-Zeegebied.

De laatste poging van de islamitische machten om Europa te verpletteren werd in 1683 gelanceerd. Ondanks een verzwakt leger en een slecht draaiende economie, organiseerde de Ottomaanse kalief een wanhopige aanval tegen het christelijke Europa in de hoop Wenen te veroveren. Ook de vitale handelsroutes en grondstofvoorraden in Oostenrijk, Hongarije en Zuid Duitsland waren een doelwit. Zo’n succes zou zeker een immense rijkdom aan het wankelende moslim kalifaat hebben toegevoegd en ook de aard van de strijd tussen het christendom en islam zou voor altijd veranderd zijn. Gelukkig mislukte het.

Wenen had te weinig mensen om de stad tegen de Turken te verdedigen maar wist toch tot de komst van koning Jan Sobieski van Polen stand te houden. Hij leidde een leger van 30.000 man met ridders uit Polen en Duitsland. Sobieski zei dat zijn doel de heilige oorlog was en met Gods hulp de oude vrijheid van het omsingelde Wenen terug te geven en daarmee het christendom te helpen. Hij is daar goed in geslaagd. Bij het bereiken van Wenen, merkte Sobieski de wanorde in het Turkse leger en smeedde een aanval die de moslims volledig zouden verrassen. De Poolse en Duitse ridders vernietigde de turkse linies en sultan Mustafa kon ternauwernood ontsnappen. Het veld lag bezaaid met dode moslims en een verpletterende overwinning die het Ottomaanse islamitisch verval en de superioriteit van het christenlijke Europa bevestigd had.

Deze gevechten uit vervlogen tijden lijken niets gemeen te hebben met de hedendaagse wereld van snelle communicaties, maar toch zijn zij onderdeel van een algemene 1400 jaar durende trend. Deze trend is duidelijk; het is het regelmatige geweld tegen ‘niet-moslims’ voorkomend uit de islamitische geloof in een totale controle over de mensheid op aarde. Er is zeker een direct verband tussen Tours, Lepanto, Wenen, 9/11, de golfoorlogen en het hedendaagse islamitische aanslagen.

De islam is geen religie maar een Arabische heidendom verkleed als een vorm van spiritualiteit. Een zinvolle analyse over de oorsprong, de details en rituelen maken dit gewelddadig expansionisme duidelijk. Maar er is een belangrijk verschil tussen Tours, Lepanto, Wenen en het heden. In deze vervlogen tijden waren de Europeanen zeker van zichzelf. Zij waren ervan overtuigd dat hun beschaving, cultuur en ideeën beter waren dan die van de Arabieren en moslims. Zij waren ervan overtuigd te weten wat de islam inhield. Zij zagen de Arabische ideologie voor wat het was, een hooghartig, van zichzelf overtuigd gewelddadig heidendom. Een dergelijke concept is er om te worden vernietigd, niet omarmd.
Maar het probleem is dat dit besef in de huidige tijd ontbreekt. Weet u zeker dat u zoveel slimmer bent dan de vroege Europeanen? Bent u er echt van overtuigd dat het relativeren van de marxistisch cultuur en het vernietigen van feiten, plus de geschiedenis en realiteit uit het oog verliezend, een verstandige manier is om aan een samenleving te bouwen? Bent u zo zeker dat de Arabieren en moslims er ook zo over denken? Weet u zeker dat u slimmer bent dan de man die over de islam zei; “Er bestaat in de wereld geen grotere kracht naar achteruitgang/verval” [Winston Churchill]

De islam, een militant geloof van onderwerping is verre van stervende. Het heeft zich al verspreid over Centraal-Afrika en na elke stap groeit zijn onverschrokkenheid. Innovaties en wetenschap beschermde het christendom, maar als u niet slim genoeg bent zou de beschaving van het moderne Europa kunnen vallen, zoals ook de beschaving van het oude Rome viel.” Winston Churchill zou versteld staan, hoe ver en hoe snel Europa en het westen is verzwakt in hun eindeloze strijd tegen de islam. Wij zijn echt naief en incapabel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.