23/27: (Said by Allah to Noah*)”- – – take thou aboard pairs of every species, male and female – – -”.
Het Koranvers dat Noach opdraagt “van elke soort twee aan boord te nemen” is een claim die direct in conflict komt met elementaire logica en praktische haalbaarheid. Er zijn simpelweg te veel diersoorten op aarde om in een enkele houten boot te passen, laat staan met voldoende voedsel, water en verzorging. Zelfs een moderne supertanker, speciaal uitgerust, zou tekortschieten. Wie voedt de dieren, wie zorgt voor water, wie maakt de stal schoon, en hoe werd het voedsel bewaard zonder te bederven? Het verhaal negeert volledig de praktische implicaties van zijn eigen dramatische claim.
Sommige verdedigers proberen dit te beperken tot gedomesticeerde dieren, maar dat staat niet in de tekst. De Koran geeft geen beperking, en de bewering moet, volgens de letterlijke interpretatie, alle soorten omvatten. Letterlijk genomen, botst het verhaal zowel met de werkelijkheid als met de basisprincipes van biologie en ecologie.
Bovendien wordt expliciet gesteld dat de ark strandde op een berg van 2089 meter hoogte in Syrië, wat een nog groter probleem oproept. Voor zo’n hoogtestrand zou de aarde letterlijk bedekt moeten zijn met honderden meters water, waardoor alle dieren buiten de ark onmiddellijk zouden verdrinken. Dit roept de vraag op: als een alwetende Schepper werkelijk de mensheid en dieren wilde redden, waarom worden zulke logische en fysieke onmogelijkheden gepresenteerd als feiten?
Het geheel is een klassiek voorbeeld van retoriek als autoriteit: een dramatische en angstaanjagende voorstelling van redding en straf die interne consistentie suggereert, maar volledig faalt wanneer de realiteit, de fysica en de biologie worden geraadpleegd. In Hitchens’ termen: het is een verhaal waarin een almachtige macht de beperkingen van menselijke verbeelding tentoonstelt, en verwacht dat ontzag het gebrek aan bewijs vervangt.
De Koran zegt dat Noach van elke diersoort twee aan boord moest nemen, maar het verhaal botst met elementaire logica: te veel soorten, te weinig ruimte, voedsel en verzorging. Een houten ark op een berg van 2089 meter die de hele aarde bedekt met water? Het is theater verpakt als goddelijke wetenschap, waarbij ontzag wordt gevraagd in plaats van bewijs, en waar praktische realiteit volledig wordt genegeerd.